EuroGas

Euro Gas generalni sponzor izložbe o Aleksandru Lifki

Kompanije Euro Petrol i Euro Gas još jednom su pokazale svoju društvenu odgovornost prema sredini u kojoj žive i rade te pomogle finansiranje postavke jedne od najvećih izložbi u 2011. godini – izložbe Subotičkog muzeja o životu i radu - ALEKSANDRA LIFKE. Izložba nosi naziv SVETLO U TAMI

O Aleksandru Lifki
(Brašov, 30. maj 1880. – Subotica, 12. novembar 1952.), bio je vlasnik putujućeg bioskopa, vlasnik stalnih bioskopa, snimatelj.
Najmlađi je sin Ernestine rođ. Tychay i Karla Johana Lifke, vlasnika panoptikuma i pokretnog muzeja. Zajedno sa braćom Karelom, Rugolfom i majkom Lifka je u prvim godinama 20. veka obilazio mnoge gradove šireći magiju filma, novog komunikacionog sredstva, ali i vida umetničkog izražavanja. Na tom putu se 1911. godine zaustavio u Subotici, gde je otvorio stalni bioskop, uz svesrdnu pomoć Naučnog pozorišta Urania iz Budimpešte. U godinama do Prvog svetskog rata bioskop Lifka je u konkurenciji sa ostalim bioskopima u gradu zauzeo poziciju najvećeg i najprofesionalnijeg mesta za prikazivanje filmova. Paralelno sa prikazivanjem filmova, Aleksander je snimao dokumentarne filmove o mnogim značajnim događajima u Subotici. Samo neki su sačuvani do današnjih dana.
Za vreme Prvog svetskog rata bio je mobilisan i poslat u Galiciju gde je, po vlastitim rečima, snimio nekoliko filmova. Nakon ranjavanja radio je u Odelenju vojnog žurnala „Filmkriegspresse“ u Beču, a zatim u Badenu kao operater u Glavnom štabu austrougarske vojske.
Nakon venčanja sa Eržebet Bek i poslovnog «razilaska» sa majkom i bratom Rudolfom, Aleksander Lifka i njegova supruga su osnovali preduzeće za distribuciju filmova Orient film d.d. koja će do početka tridesetih godina 20. veka biti okosnica njihovog bavljenja filmom. Tada je posustala pred uslovima poslovanja u filmskoj industriji koji su diktirale kompanije sa velikim kapitalom. Ostatak života Aleksandar je proživeo kao vlasnik trgovine koja je prodavala elektro materijal i radio aparate.
Poslednje godine Lifkinog života obeležila su nerazumevanja i nesporazumi sa mađarskim vlastima za vreme Drugog svetskog rata, kao i sa komunističkim vlastima Jugoslavije nakon okončanja istog tog rata. Njegova pozicija liberalno orijentisanog intelektualca, bez javno deklarisane nacionalne osobenosti, ali i kao člana slobodnozidarske lože Stvaranje brzo je zapala za oko službenicima oba ova režima, kojima je demokratičnost i pravo na drugačije mišljenje bila daleko od prioriteta.